หลังจากที่ลูกคนแรกของเราได้เสียชีวิตไปเมื่อปีที่ผ่านมา ก็ทำให้เข้าใจกับโลกนี้มากขึ้น เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดา ห้ามไม่ได้ ไม่เราตายก็เขาตาย
ตอนที่ภรรยาผมตั้งท้องอีกครั้ง เราดีใจกันมาก แต่ความเสียใจจากครั้งก่อน ทำให้เราไม่อยากตั้งความหวังไว้มาก เรียกได้ว่า เผื่อใจไว้บ้าง
เวลาผ่านไป เราได้เห็นพัฒนาการที่เค้ามีขึ้นเป็นลำดับ ความผูกพันแปลกๆ ที่มีให้กัน แม้จะไม่เคยเห็นหน้ากันเลย
จนวันที่ 9 เมษายน 2555 ช่วงบ่าย ภรรยาผมเริ่มรู้สึกถึงความไม่ปรกติ เราจึงตัดสินใจไปพบคุณหมอที่โรงพยาบาล
ครับ ก็เรียบร้อย หมอจับขึ้นเขียงทันทีที่ตรวจเสร็จ เนื่องจากเกรงว่าจะเกิดการติดเชื้อได้
ผมเห็นเขาครั้งแรกก็ตอนที่คุณหมอดึงเค้าออกมาจากท้องคุณแม่ ผมยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นลูกของผมเอง
ทุกอย่างมันเหมือนกับฝันไป เมื่อเช้าเรายังกินข้าวกัน และคุยกันเลยว่าจะให้คลอดช่วงไหนดี
ตอนนี้เค้าออกมาแล้ว มาอยู่ตรงหน้าเราทั้งสองคน…
เขาเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดของเราทั้งคู่แล้ว และเป็นสิ่งที่ผมและภรรยารักมากที่สุด
นับแต่นี้ Life Cycle ของเราทั้งสองคนกำลังจะเริ่มหมุนเวียน ไปในอีกบทบาทหนึ่งของชีวิตแล้วล่ะ…
ยังไม่ได้นึกเลย หลังจากนี้ว่าจะต้องทำอะไรต่อไป รู้อย่างเดียวครับ ว่าดีใจมากๆ
ยินดีต้อนรับสู่โลกใบใหม่ ดช. นะโม
Hello World . Hello Na-Mo.















